Yaşam Boyu Eğitim (92)
Merhabalar yeniden. Yaşam akıp geçiyor, sağlıkla geçsin. Eğitimle geçsin. Güzelliklerle geçsin.
Zaman zaman umutlar azalsa da bir parça umudu özenle saklamalı insan, çoğaltabilmesi için ya da kendinden başka bir canlının umudu olabilmesi için. Başka türlüsünü düşünemiyorum.
İlkokul çağlarındayken, özellikle babam, sanırım baba olmanın gereğini hissederek, din kültürü ve ahlaki değerler konularında konuşma yapar, kitap okur ve bilgi sahibi olmayı teşvik ederdi. Önceleri anlamaya çalışır, dikkatle dinlerdim. İtiraf ediyorum belli bir yaş olgunluğuna gelince anladım bu konunun ne denli önemli olduğunu. Ne kadar teşekkür etsem az kalır verdiği emeğe.
Bu anımı anlatırken dikkatinizi çekmek istediğim bana göre önemli bir nokta var. İyi bir insanın ya da yönetici konumundaki birinin manevi değerlerden yoksun alacağı her karar eksik kalacaktır. Çoğu zaman da içinde yaşadığı topluma zarar verecektir diye düşünüyorum.
Bu bakımdan, ilkokul çağındaki bir çocuk, önce ebeveyn konumundaki anne ve babadan sonra büyük anne ya da büyük babadan hatta ailede bulunan bu yönde öncülük yapabilecek birinden rol modelini bulabilmelidir. Akabinde devam ettiği eğitim kurumunda yani sınıfındaki derslerle desteklenmelidir.
Bugün bu konuyu dikkatinize getirmemin esas gayesi hayatın tekdüze, sabit, sorunsuz, hep mükemmel akmayacağı gerçeğidir. Doğru zamanda bahsettiğim eğitimi alamayan çocuklar, gençlik ve yetişkinlik dönemlerinde yanlış kararlar alabilirler ya da ters giden herhangi bir sorunla karşılaştıklarında kolayca pes edebilirler. İşin vahim tarafı ise bu eksiklik yaşamlarına mal olabilir.
Çocukluk yıllarımda temeli atılan değerlerin günü geldiğinde yani zor zamanlarda çok işe yaradığını belirtmek isterim. Tecrübeyle sabittir kaleme aldıklarım. Bize bir şey olmaz denmemelidir hayatta, tahmin edilemeyen türlü sınavlar atlatır insanoğlu. Böylesine önemli değerlere sahip olup güçlükleri kolayca çözmeyi kim istemez.
Konu ne zaman değerlere, onurlu davranışlara, manevi inançlara gelse bir grup insan bunu önemsiz, değersiz hatta sömürü ya da hakkını yeme sebebi bulsa da yaşamın kendisi böyle akmıyor. Böyle akmadığına dair çeşitli örnekler verilebilir.
Günlük yaşamda, berrak bir zihinle baktığımda görüyorum. Bir hediye almaya gittiğimde bana iki hediye aynı günde gelmiş oluyor. Yaşam adeta konuşuyor bizimle. Yaşamı dinlemek lazım. Nesiller boyu iyilik ve güzelliklerle karşılaşmak isteniyorsa şu an biz bu tavırda olmalıyız.
Şu an beklenen düzeyde iyilik ve güzellik yoksa yaşamlarımızda, bizden öncekilerin neler yaptıklarına yakından bakmalıyız. En akılcı yol ise istenmeyen döngüyü hemen kırıp her birimizin iyilik, doğruluk, güzellik ve hakkaniyet çerçevesinde el ele yürümesidir.
Yorumlar kapalı.