– kimse incinmesin, kırılmasın…
Bu sadece 75 yaşına gelmiş bir kadının yalansız riyasız duyguları-
Ne çok şey yazmak isterim aslında hayata dair,
Yaşananlara dair…
Gitmiyor elim, yazdıkça üzülürüm, üzerim…
Neden hep geçmişi özlerim ki?
Yok mu güzel bir anım bu güne dair?
Yok desem?
Gücenir mi bana sevdiklerim?
Ya da nankörlük mü olur hayata?
İyiyim de aslında…
Yok bir şikayetim kendi adıma…
Sağlıklıyım da hatta bu yaşımda…
Olmuyor ama,
Hayat yaşanmıyor ki tek başına…
Bir kalabalık sarmış da dört bir yanı,
Gülmüyor yüzler…
Hatta çoğu bezmiş yaşamaktan…
Alıp başını kaçmak istiyor bir yerlere çoğu insan..
Ne olacak ki kaçsa?
Yerini mutlaka dolduracak yabancılar…
Ya sonra ?
Bu küçücük adada zor günlerimiz de oldu,
Küçük şeylerden mutlu olduğumuz zamanlar da…
Hep umut ettik..
Hiç bitmedi umutlarımız,
Hep şükrettik,
Daha güzel günler düşledik…
Olmadı…
Olmadı ya?
Olacak mı acaba?
Yorumlar kapalı.