Ne ekerseniz, onu biçersiniz. Biçmek istiyorsanız, ekeceksiniz. Bu da keyfi bir şekilde olamaz. Plan, program ister.
Kimse yanlış anlamasın… 1974 Barış Harekatı sonrası adanın Kuzeyinde toplanan Kıbrıslı Türklere, ‘piyangoda’ büyük ikramiye vurdu. Birkaç tesisin dışında, mahalle arası, minik üretim alt yapısından fabrikalara sahip olduk. Hem de pek çoğunun ambarında pazarlamaya hazır ürünler ve hammadde varlığıyla. Acemilik dönemine rağmen, üretmeyi bildik. O dönemde Kuzey Kıbrıs’ta sanayi ürün çeşidi, Türkiye’den fazlaydı. Bir kez daha anımsatalım, Efes Pilsen’in ilk plastik kasaları Kuzey Kıbrıs’ta üretilmişti.
Benzer durum turizm için de geçerlidir. Sıfırdan turizm öğrendik. Bugün merkezi bir turizm politikasının yokluğuna rağmen, Akdeniz çanağının, toplam kalitesi en yüksek otellere sahibiz. Politikasızlığa rağmen, turizmde geldiğimiz nokta çok önemlidir.
Doğal ve olması gereken, daha iyiye ilerlemektir. Bizde böyle oluyor mu? Tabii ki olmuyor. İşler iyi gitmiyor. Özellikle özel sektörde çalışanlar gelecek kaygısının sarmalındadır. Orta ve uzun vadeyi boş verin, kısa vadede önünü göremiyor. Kazanılan paranın satın alma gücü her geçen gün geriliyor.
Siyasiler, iki devletlilik vurgusuyla nutuk atıyor. Peki, pratikte ne görüyoruz. Çarşının BAŞ MÜŞTERİLERİ, Kıbrıslı Rumlar. Esnafın, akaryakıt istasyonu işletmecilerinin, market sahiplerinin, kısaca herkesin gözü Rum müşterilerde.
Devam edelim mi? Edelim. Binlerce, eskilerin deyişiyle, okumuş gencimiz, akın akın, Güneyde iş bulmak için koşuşuyor. Güney’de çalışanların eline en az Kuzey’deki asgari ücretin iki katı geçiyor.
Kuzey’de yatırım iklimi yok. Bizi yönetenlerin müjde diye seslendirdiklerinin, yatırım iklimini iyileştirmeyle alakası yok. Yatırım iklimi bozulduğu zaman KARA PARA SAHİPLERİ İÇİN KOŞULLAR UYGUN OLUR. Tıpkı şimdi olduğu gibi.
Kısa bir süre sonra emlak dünyasında, takkelerin düşüp, kellerin görünmesine hazır olalım. Bazıları, kendi kendine yürümedi. Birileri, YÜRÜ YA KULUM DEDİ… Bizimkilerde yürümek bir yana, uçuyor. Yakında, yürü ya kulum, diyenler öğrenilecek.
… Ve bu şartlarda Kıbrıslı Türk yatırımcının Kuzey’de iş yapma koşulları her gün daha da kötüye gidiyor…
Gözlerini nereye mi çevirdiler? Güney Kıbrıs’a. İşte bu günkü manşet haberimizin özü:
“Önünü göremediği için iş yapamayacak duruma gelen iş insanları, batma noktasına geldi. Birçok iş insanı da Güney Kıbrıs’taki yatırım fırsatlarına yöneldi. Kıbrıs Türk İş İnsanları Derneği Başkanı Enver Mamülcü, geçmiş dönemlerde yüzde 40’larda olan yatırım ikliminin şu anda “sıfır” olduğuna vurgu yaptı. Mamülcü, iş insanlarının önünü göremediğini, Güney Kıbrıs’taki fırsatları ve yatırım imkanlarını araştırdığını anlattı.”
Bu durumdaki iş insanları, siyasi nutuklara ne kadar kulak verir? Siz söyleyin.
Yorumlar kapalı.