Etrafı yüksek duvarlı
Kerpiç evimizi çok özledim.
Yasemin kokulu,
Kenarı dantel yastığını anacığımın…
Ne çok özledim
Sıcak bir yaz günü
Kapımızın önündeki zeytin ağacı gölgeli
Tozlu sekiye oturup,
Dirseklerimden suyunu akıtarak yediğim
Buz gibi karpuzu, kan kırmızı…
Sonra, bir öğle vakti avluda
Güneşin ısıttığı kovadaki suyla yıkanıp,
Anacığımın dört direkli,
Bürüncük namsiyeli karyolasında
Öğle uykusuna yatmak
Babamın sevecen kollarında…
Ne çok özledim
Yasemin kokulu
Kenarı dantel yastığını anacığımın…
Ve öyle çok özledim ki
Rahmetli babamı,
Masum bakışlı anacığımı,
Fedakar ablalarımı,
Şimdi o uzak diyarlardaki
Küçük Yaşarımızı..
O mutlu ailemizi
Öyle çok özledim ki…
Dünyalar versem de
Bir daha toplayamam bir araya…
Yorumlar kapalı.