Sevilay Sadıkoğlu

ASLA!





-bütün kapıları

sonuna kadar açtım…

pencereleri de…

ne gelen oldu, ne giden…

dört duvar oldu yoldaşım,

bir de…

duvarlardaki resimler…-

ASLA!

Gün gelir,

Kuşlar yuvadan uçar…

Sonra;

Ziyaretinize gelirler ara sıra,

Mutlu olursunuz, yetinirsiniz kısa da olsa…

Sonunda eşin, can yoldaşınla kalırsın

Başbaşa..

O gidince bir gün

Kalırsın tek başına…

Kabullenirsin yalnızlığı da,

Gidenlerin yokluğuna alışamazsın

O boşluğu hiç bir şey,

Hiç kimse

Hatta…

Çocukların da dolduramaz ki ASLA!..

KAYBOLDUM…

Etraf o kadar kirlenmiş,

Kalabalık

Ve bomboş ki,

Kendimi bulmakta zorlanıyorum…

Mutlu olmaktan korkar oldum,

Şarkı söylemek istiyorum,

Çıkmıyor sesim…

Etraf ceset dolu

Yaşamaktan utanıyorum…

Kötü kokular yayılmış dört bir yana,

Yasemin kokularını özlüyorum…

Kayboldum,

Kendimi arıyor,

Bulamıyorum…

ASLA!
Yorum Yap

Yorumlar kapalı.