bütün kapıları
sonuna kadar açtım…
pencereleri de…
ne gelen oldu, ne giden…
dört duvar oldu yoldaşım,
bir de…
duvarlardaki resimler…-
ASLA!
Gün gelir,
Kuşlar yuvadan uçar…
Sonra;
Ziyaretinize gelirler ara sıra,
Mutlu olursunuz, yetinirsiniz kısa da olsa…
Sonunda eşin, can yoldaşınla kalırsın
Baş başa..
O gidince bir gün
Kalırsın tek başına…
Kabullenirsin yalnızlığı da,
Gidenlerin yokluğuna alışamazsın
O boşluğu hiç bir şey,
Hiç kimse
Hatta…
Çocukların da dolduramaz ki ASLA!..
KAYBOLDUM…
Etraf o kadar kirlenmiş,
Kalabalık
Ve bomboş ki,
Kendimi bulmakta zorlanıyorum…
Mutlu olmaktan korkar oldum,
Şarkı söylemek istiyorum,
Çıkmıyor sesim…
Etraf ceset dolu
Yaşamaktan utanıyorum…
Kötü kokular yayılmış dört bir yana,
Yasemin kokularını özlüyorum…
Kayboldum,
Kendimi arıyor,
Bulamıyorum…
DAHA NE OLSUN Kİ?
Her akşam beyaz örtün,
bir de mum olmalı masanızda…
vazoda bir kırmızı gül,
tabağında kavun, beyaz peynir…
sağlıklıysa bedenin,
şükret Allah’a
aldığın her nefes için…
BAHÇELER HARAB
Vakit gelmiş
Güller solmuş,
Bahçe tarümar…
Giden gitmiş,
Kalan kalmış,
Mevsim sonbahar…
Kuşlar suskun,
Güneş doğmaz
Her yer karanlık…
Ömrün son mevsimi,
Gözlerde yaş var…
Vakit gelmiş,
Güller solmuş,
Bahçeler harab…
Yorumlar kapalı.