Sevgili Ayla abla. Biz 7 aylık evli bir çiftiz. Her şey yolunda ama eşimle anlaşamadığımız küçük bir konu vardır. Biz köyde yaşıyoruz. Ailemin bizim için yaptığı bir evimiz var. Evimiz, annemlerin bahçesinin içindedir. Aslında, eşim ailemle çok iyi anlaşıyor fakat şehirdeki apartman dairemize taşınmamız için ısrar ediyor.
Ben ailemle yaşamayı çok seviyorum. Onlardan ayrılmayı hiç düşünmedim. Ancak eşimi de kırmak istemiyorum. Fakat bu konuda tartışmaya başladık. Hatta sanırım istemeden birbirimizi kırıyoruz. Bana artık büyümem gerektiğini bir yetişkin olmam gerektiğini söyledi. Kırıldım. Beni aileme bağımlılıkla suçladı. Belki haklı ama çok alındım.
Ailemle yaşamak istemem çok mu yanlış?
Nişanlı iken bu konuyu konuştuk ve hiç karşı çıkmadı. Şimdi neden böyle davranıyor?
Lütfen bana yanıt verin. Buna çok ihtiyacım var.
Rumuz: YOK
Evlilik bir şekilde, yeni kanatlarla farklı ufuklara uçmaya benzer. Ailen ile eşinin arası ne kadar iyi olursa olsun; anlaşılan eşinin sadece seninle paylaşacağı farklı ufuklara ihtiyacı var.
Evliliğiniz çok yeni ve her ne kadar ailen size karışmıyor olsa da başka bir evliliğin içine kurulmuş gibi görünüyor. Annen ve baban da bir aile. Aile içinde aile gibisiniz.
Modern aile anlayışında bu durum hassas bir noktaya işaret etmektedir. İlerleyen yıllarda, evliğinizin olgunluk çağında, aile yanında, aynı bahçede yaşama kararı almış olsaydınız, bunun fazla bir sakıncası olmazdı. Ancak, şimdi, kendi ailenizi kuruyorsunuz. Her aile farklıdır. Aklımızdaki veya hatıramızdaki başka hiçbir aileye benzemez. İçinde büyüdüğümüz aileye bile benzemez. İşte bu farklılığı gerçekleştirmek için, bir süre, kendi başınıza yaşamanızın daha doğru bir davranış olacağını düşünüyorum.
Ailenden ayrılman demek, onları kaybetmek demek değildir. Onlardan ayrı, onların yardımı olmadan, neler yapabileceğini görmektir ve bu gerekli bir adımdır.
Eşin ile ortak bir noktada buluş. Tartışmak; uzlaşım ile sonuçlanmalıdır. Biraz tebdili mekânda ferahlık olacaktır.
**
Süratle bu ilişkiyi bitir
Ayla Hanım, 24 yaşında ve nişanlıyım. Görücü usulü ile 4 ay önce nişanlandım. Ancak ailelerimiz tanışıyor, annelerimiz ta okuldan arkadaştırlar.
Bu dört ayda içime sinmeyen şeyler yaşadım, yaşıyorum hatta. Bu nedenle size danışmak istedim. Nişanlım benden 7 yaş büyük, işi gücü yerinde, çok efendi bir kişidir. Ben eskiden beri onu beğenirdim ve beni istemeye geldiklerinde, kabul ettim.
Bana karşı soğuktur. Kayınvalidem ise annemden bile yakın davranır. Bu soğukluğa üzülürüm. Kayınvalidem, zamanla birbirimize yaklaşacağımızı, birbirimize zaman vermemizi söyler. Yani, son zamanlara kadar söylerdi, demeliyim. Çünkü en son tam 10 gün beni aramadı. Kendimi çok değersiz ve istenmez hissettim. Aileme nişanı bozmak istediğimi söyledim. Annem, kayınvalidem ile konuştu. Neyse, kayınvalidem, ağladı, şans ver dedi. Nişanlımın kafası karışıkmış. Sorun benimle ilgili değilmiş. Eskiden dul ve çocuklu bir kadınla çıkarmış, o kadın nişanlımın peşinde koşar, kendini acındırarak, yaklaşmaya çalışırmış.
Ardından nişanlım gönlümü yapmaya çalıştı. Aslında bu kadınla cinsel manada ilişkisi sürüyormuş ve bitirmek için o on günü kullanmış. Bizim cinsel yaşamımız yokmuş ve onu bu konuda anlayışla karşılamamı bekliyormuş. Benden memnunmuş ve en erken zamanda evlilik istermiş.
İşte böyle Ayla Abla. Durum bu ve ben nişanlıma güvenmiyorum sanırım.
Sizce istediği şansı vereyim mi?
Bu kadar zamandır bu ilişkiyi bitiremediğine göre, sizce bitirebilecek mi?
Bana soğuk davranması neden sizce? Bu kadını seviyor olabilir mi?
Yanıtınızı merakla bekleyeceğim. Şimdiden çok teşekkür ederim.
Rumuz: SOĞUK NİŞANLIM
Bütün hızınla, arkana bile bakmadan bu nişanlıdan kaç. Sana yapılan düpedüz sahtekarlıktır.
Anlaşılan, oğullarının ilişki durumunu beğenmemişler ve onu kurtarmak adına seni yakmaya karar vermişler.
Anlattıklarından gelen koku bunları söylüyor ne yazık. Kayınvaliden ve nişanlın samimi ve dürüst davranmıyorlar. Sakladıkları gerçekler var.
Hele o “cinsel yaşamımız yok” söylemine ne demeli? Hala bu tip bahaneleri kullanan var demek ki. Nişanlılar, sevgililer arasında geçenleri hafife almayalım. Çiftlerin cinsel yaşamı kendi kararlarına bağlı olarak başlar. Bazen evlilikle daha ileri gider, bazen evliliği beklemeden ilerler. Bu tamamen kültürel ve bireysel tercihlerle ilgilidir. Tam bir cinsel ilişki yaşamıyor diye, nişanlısını veya kız arkadaşını aldatma hakkı olduğunu düşünen zihniyetleri haklı bulmaya kalkışmayalım. Bu tür durumlar, çift ilişkisini olumsuz etkilediği gibi, cinsellikle ilgili bireysel özgürlüğünü istediği gibi kullanan kadınları da zor duruma düşürür.
Bilmen gereken süren bir ilişki var. Seninle nişanlın arasında değil ama. Nişanlınla başka bir kadın arasında süregelen bir ilişki var. Kayınvaliden ve nişanlın hangi bencil düşünce ile sana yaklaşmışsa; bilmelisin ki nişanlın da bu kadına öyle yaklaşmış olabilir.
Geri çekil. Böyle davranılmaya layık olmadığını göster. Burada sevgi yok, ilgi yok. Adam kullanma var sadece.
Bana sorduğun sorulara gelince… Bunları bırak nişanlın düşünsün. Doyurucu, doğru, dürüst ilişkiler üçüncü kişiyi kaldıramayacak kadar hassastır.
Yorumlar kapalı.