Ailelerin genellikle çocuklarını aynı düzeyde sevdiklerini söylemelerine rağmen zaman zaman bazı çocukları daha çok sevdikleri görülmektedir. Bu ana-babalar sevdikleri çocuklara diğerlerinden daha farklı davranmaktadır. Onları daha çok kayırmakta aynı durumda diğerlerine olumsuz tepki gösterirken sevdikleri çocuğa tepkisiz kalmaktadırlar. Anne ya da babasının kardeşini daha çok sevdiğini fark eden çocukla ana-babası arasında duygusal sorunlar ortaya çıkabilir. Bu çocukların ailesine karşı oluşturdukları güven duygusu sarsılır ve ana-babasına duyduğu sevgi gittikçe zayıflar.

Ailede ikinci çocuğun doğması daha önce tek çocukla kurulmuş düzeni bozarak yeni bir düzenin kurulmasını gerekli kılar. Büyük çocukla yeni doğan çocuk arasında ana-babanın sevgisini paylaşma sorunu ortaya çıkar. Bu durum ailede gerginlik oluşturur. Özellikle aralarında yaş farkı az olan çocuklarda kıskançlık oldukça fazla görülmektedir. Kıskançlık oldukça doğal bir durumdur. Çünkü yeni doğan çocuk büyük çocuğun sahip olduğu pek çok şeye ortak olmuştur. Bu ortaklık ana-baba sevgisinden fiziki mekân paylaşımına, ilgi paylaşımına, oyuncak ve zaman paylaşımına kadar devam etmektedir. Burada iki çocuk arasındaki dengeyi sağlayacak olan kişiler ana-babalardır. Ana-baba, çocuklarına dengeli ve eşit davranmalı asla ayırım yapmamalıdır. Aksi halde çocuklar arasındaki sevgi ve saygı zarar görür ve birbirlerine karşı düşmanca bir tutum geliştirebilirler.

Kardeşler arası ayırım çocukların sahip oldukları cinsiyetten de kaynaklanmaktadır. Ana babaların bu durumu göz önünde bulundurarak böyle basit ve anlamsız ayırımlara girmemeleri gerekir. Evlat kız da olsa erkek de olsa aynıdır ve kesinlikle ayırım yapmak doğru değildir.

Ailelerin yapmış oldukları bir diğer kardeş ayırımı ise küçük kardeş büyük kardeş ayırımıdır. Özellikle üç ve daha çok çocuklu ailelerde en küçük çocuk daha çok sevilmektedir. En küçük çocuklar, gerek diğerlerine göre daha küçük olmalarından gerekse sempatik tavırlarından dolayı daha çok ilgi, dikkat ve sevgi görmektedir. Küçük çocuklara sadece ana-babalar değil çoğu zaman büyük çocuklar da daha çok sevgi göstermektedir. Ancak bu her zaman böyle olmayabilir. Zaman zaman kardeşlerden bazılar bu sevgi ayırımından rahatsız olabilir. Böyle durumlarda ana-babaların dikkatli olup rahatsız oluşturacak kadar sevgi ayırımı yapmamaları gerekir.

Ailelerin genellikle çocuklarını aynı düzeyde sevdiklerini söylemelerine rağmen zaman zaman bazı çocukları daha çok sevdikleri görülmektedir. Bu ana-babalar sevdikleri çocuklara diğerlerinden daha farklı davranmaktadır. Onları daha çok kayırmakta aynı durumda diğerlerine olumsuz tepki gösterirken sevdikleri çocuğa tepkisiz kalmaktadırlar. Anne ya da babasının kardeşini daha çok sevdiğini fark eden çocukla ana-babası arasında duygusal sorunlar ortaya çıkabilir. Bu çocukların ailesine karşı oluşturdukları güven duygusu sarsılır ve ana-babasına duyduğu sevgi gittikçe zayıflar.

Ailede ikinci çocuğun doğması daha önce tek çocukla kurulmuş düzeni bozarak yeni bir düzenin kurulmasını gerekli kılar. Büyük çocukla yeni doğan çocuk arasında ana-babanın sevgisini paylaşma sorunu ortaya çıkar. Bu durum ailede gerginlik oluşturur. Özellikle aralarında yaş farkı az olan çocuklarda kıskançlık oldukça fazla görülmektedir. Kıskançlık oldukça doğal bir durumdur. Çünkü yeni doğan çocuk büyük çocuğun sahip olduğu pek çok şeye ortak olmuştur. Bu ortaklık ana-baba sevgisinden fiziki mekân paylaşımına, ilgi paylaşımına, oyuncak ve zaman paylaşımına kadar devam etmektedir. Burada iki çocuk arasındaki dengeyi sağlayacak olan kişiler ana-babalardır. Ana-baba, çocuklarına dengeli ve eşit davranmalı asla ayırım yapmamalıdır. Aksi halde çocuklar arasındaki sevgi ve saygı zarar görür ve birbirlerine karşı düşmanca bir tutum geliştirebilirler.

Kardeşler arası ayırım çocukların sahip oldukları cinsiyetten de kaynaklanmaktadır. Ana babaların bu durumu göz önünde bulundurarak böyle basit ve anlamsız ayırımlara girmemeleri gerekir. Evlat kız da olsa erkek de olsa aynıdır ve kesinlikle ayırım yapmak doğru değildir.

Ailelerin yapmış oldukları bir diğer kardeş ayırımı ise küçük kardeş büyük kardeş ayırımıdır. Özellikle üç ve daha çok çocuklu ailelerde en küçük çocuk daha çok sevilmektedir. En küçük çocuklar, gerek diğerlerine göre daha küçük olmalarından gerekse sempatik tavırlarından dolayı daha çok ilgi, dikkat ve sevgi görmektedir. Küçük çocuklara sadece ana-babalar değil çoğu zaman büyük çocuklar da daha çok sevgi göstermektedir. Ancak bu her zaman böyle olmayabilir. Zaman zaman kardeşlerden bazılar bu sevgi ayırımından rahatsız olabilir. Böyle durumlarda ana-babaların dikkatli olup rahatsız oluşturacak kadar sevgi ayırımı yapmamaları gerekir.

(Kaynak kullanılmıştır)