Sevgili Ayla Hanım, dört ay öncesine kadar moralli, arkadaş canlısı biriydim ama şimdi her şey değişti. Çok geniş bir çevrem vardı, hiç yalnız kalmazdım. Eski iş ortamım da çok iyiydi. Daha iyi bir teklif alınca, işten ayrıldım ama yeni iş yerimi hiç sevmedim. Yeni iş arkadaşlarıma hiç alışamadım.
Üç dört aydır hayatım sürekli inişe geçiyor. Eski işime dönmem imkânsız ve ne yapacağımı bilmiyorum. Bu işimi bırakırsam bu işsizlik ortamında yeni bir iş bulmam da çok zor olur. İyice sıkıştım. Çok bunaldım ve ne yapacağımı bilmiyorum.
Rumuz: YOK
Duygusal bağlılığını dikkate almadan -ki yeni zamanda, bu doğru bir yol olarak kabul edilmektedir- sana sunulan daha iyi bir iş teklifini kabul ettin.
Bu kararın yanlış değildir. Elbette mesleğin ile ilgili kariyer yapma fırsatlarını değerlendirmen de gayet doğaldır.
Ancak bazen, verilen kararlar ne kadar doğru görünse de karar uygulanmadan önce doğruluğu belli olmaz. Seninki de böyle bir durum. Bu nedenle kendini suçlamayı bırak ve bu noktadan sonra ne yapacağına odaklan.
Anladığın gibi, kariyer yanında, birlikte çalıştığın kişilerle de uyumlu ve dostane bir ilişki istiyorsun. Yeni iş yerin belki daha iyi koşullarda ama çalışanlar arasındaki sosyal ilişki senin ölçüne göre değil. Eski iş arkadaşlarınla arada görüşsen de bu seni tatmin etmeyebilir. Arkadaşlıklarda mekân yakınlığı, destekleyici bir ayrıntıdır.
Bütün bunların sonucunda, işinden ayrılmayı da doğru bulmuyorsun. Hayal kırıklığına rağmen, yola devam etmek istiyorsun. En azından yeni bir iş bulana kadar dayanmak istiyorsun.
Bunlar sağlıklı kararlar. Ancak sağlıklı olsa da bazı kararlar bize acı çektirebilir, depresif çöküntüye neden olabilir. Sende de durum böyle görünüyor.
Bu nedenle, alacağın önlemler, duygusal bütünlüğünü iyileştirmeye yönelik olmalıdır.
Geçmiş iş yerindeki arkadaşlarınla iletişimi devam ettirmeye çalış. En azından, daha yakın olduklarınla. İş yerinde ise, kariyerini ve işteki başarını ön plana al, iş arkadaşlığı ilişkilerini zamana bırak.
Bunlar yetmez. Sen genç bir kadınsın ve eve kapanmaman gerekir. Sosyal, kültürel etkinlikler için kendini zorla. Yoga veya meditasyon yapmaya başla. Ailevi ilişkilerini de canlandır.
Faydasını göreceksin. İnsanın kendi varlığına yaptığı yatırımın karşılığı mutlaka gelir.
**
Birbirimizle evleneceğimize söz verdik
Ayla Abla, ben 17 yaşındayım ve dört yıldır süren bir ilişkim var. Arada bir ayrılırız, başkalarıyla çıkarız sonra tekrar başlarız. Birbirimizi hem üzer hem de severiz. Tekrar başladığımızda ilk birkaç haftamız çok güzel geçer ama ondan sonra bozuşuruz. Ne yapalım, nasıl davranalım da kavga etmeyelim? İkimiz de ileride birbirimizle evleneceğimize söz verdik. Ve bu sözü tutmak istiyoruz. Ama zamanı gelince, meslek sahibi olunca. İşte bu nedenle anlaşmak, iyi geçinmek isteriz. Bize ne önerirsin?
Rumuz: YOK
Bu ilişki bitmiş ancak ikiniz de sürdürmekte inat ediyorsunuz. Neden? Evde bekleyen çocuklar yok. Yasal bir yükümlülük yok. Duygusal bir aidiyet yok.
İkinizin de kendi yolunuza gitme zamanınız gelmiş. Daha fazla zorlamayın. Birbirinize destek vererek, yollarınızı ayırın.
Yorumlar kapalı.