Ayla Kahraman

Babamın kaybına alışamıyorum





Sevgili Ayla Abla, ben 28 yaşında, evli ve bir çocuk sahibiyim. Geçen yıl babamı kaybettim. Kötü hastalıktan. Bir yılı geçtiği halde, kendime gelemedim. Babam daha 56 yaşındaydı. Benim her şeyimdi. En yakın dostum, dert ortağım idi. Annem ve eşim, artık toparlanmam gerektiğini söylerler ama başaramıyorum. Babamın artık yaşamadığı, her an aklımdadır. Biraz gülsem, neşelensem hemen babam aklıma gelir ve ağlarım. Çocuğum için toparlanmam gerek biliyorum ama başaramıyorum. Eşim ve annem psikologa gitmem gerektiğini söylerler ama ben önce sizin fikrinizi almak istedim. Lütfen bana bir yol gösterin.
Rumuz: CANIM BABAM

Baba kaybı ile baş edebilmek oldukça zordur. Ölüm; dönüşü olmayan bir gidiştir ve elden gelen tek şey, yasınızı tutmak ve kaybınızı kabullenmektir.
Ölümün girmediği ev yok. Mesele her şeye rağmen, yola devam etmektir. Babanız sadece ölmedi. Yaşadı ve size dünya kadar anı bıraktı. Değerli anıları çocuğunuzla paylaşacak ve ona dedesini anlatacaksınız.
Ama öncelikle ve acilen ayağa kalkmalısınız. Bir yuvanız var. Yuvanızda sorumluluklarınız ve yaşamsal haklarınız var. Anneniz ve eşiniz doğru düşünmüşler. Bir psikolog ile görüşmeniz gerek. Yaşadığınız yas süreci gereğinden fazla uzamış ve kaybınızı kabullenmiş olmayabilirsiniz.
Kabullenmeyi başaramadığınızda ve yas süreciniz gereğinden fazla uzadığında; depresyon ve stres gibi duygusal tepkiler yaşama olasılığınız yükselir. Ayağa kalkmanız -zaman geçtikçe- daha da zorlaşır. Bu nedenle, bir psikologla yas terapisi konusunda bir an önce görüşmenizi öneririm.
 

*

Eşimle çok tartışıyoruz

Ayla Hanım 12 yıllık evli bir çiftiz. Biz her konuda çok tartışan bir çiftiz. Aslında eşim çok iyi biridir. Bana ve çocuklarımıza çok değer verir. Bize çok düşkündür. Sosyal hayatımızda da özelimizde de nazik ve düşünceli biridir. Beni rahatsız eden konu, her konuda tartışmamızdır. Ben bir fikri savunuyorsam mutlaka zıttını öne sürer. Bir insanın iyiliğinden mi söz ediyorum, onun bir kusurunu bulup söyler. Bunun gibi pek çok konuda tartışırız. Kavgamız, aşağılamamız falan yoktur ama bu tartışmalarımız beni korkutuyor. Sizce bu normal mi yoksa bizim ilişkimizin bir sorunu mu?
Rumuz: SEVGİNİN GÜCÜ

İlişkilerin sorunu olur. Sağlıklı her ilişkide sorunlar vardır ve çift bunları çözmeye odaklandıkça, ilişki güçlenir, geleceğe yürüyebilir. Yanlış olan, hiçbir sorun yokmuş, her şey toz pembe imiş gibi davranmaktır. Bu nedenle, her konudaki tartışmanıza ve nedenlerine yakından bakmanızı öneririm. Yaptığınız kültürel bir alışveriş de olabilir. Her tezin bir antitezi vardır. Belki de tartışmanızın odağında bu vardır. Bu sorunu tartışın ve uzlaşacağınız bir ortak nokta arayın. Tartışmalara uzlaşım içinde devam etmenizde bir sakınca yoktur.

 

Babamın kaybına alışamıyorum
Yorum Yap

Yorumlar kapalı.