Peşin peşin, çok bilinen bir vurgu yapalım.
Her ilaç zehirdir.
Bu vurgu ilaçtan uzaklaşmayı telkin amaçlı mı?
Elbette hayır.
İlaç prospektüslerine bakalım.
Tümünde, doz miktarına dikkat çekilir.
Bir de, yan etkileri mutlaka yazılıdır.
Doz fazlası ve yan etkilere inat, o ilacın alımına devam edilirse, sağlık için alınan ilaç zehir olur.
***
Hemen hemen her konuda olduğu gibi ilaç konusunda da Kuzey Kıbrıs’ta bir politikamız yoktur.
Ülkeye son 10 yıl 5 ay içerisinde 45 farklı ülkeden 981 milyon 164 bin 7 TL’lik ilaç getirilmiş. Döviz kurları özenle hesaplansa belki de TL olarak daha da fazla çıkacak.
Bu ilaçların hangi ihtiyaç kriterleriyle getirildiğini tam bilen var mı?
Yoktur.
Kriterler olsa da, o kriterlerin delindiğinden kuşku yok.
***
Ciddi bir ilaç politikası olsa, devletin ecza deposundan kamyonlar dolusu ilaç atılır mıydı?
Asla atılmazdı.
Atılan o ilaçlar, beleşe gelmedi.
Özel sektördeki ilaç depolarında ne kadar ilaç çöpe gider? Ya da çöpe nasıl gider? Başka konu.
***
Yıllardır hem yazılır, hem söylenir.
İlaçla ilgili otomasyona geçilsin.
Geçilirse ne olacak?
Ülkeye giren tüm ilaçların takibi yapılacak.
Nerede, nasıl, kim tarafından tüketildi?
Ülke genelinde, hangi ecza deposu ya da eczanede o ilaçtan ne kadar var?
Bu sistem sağlıklı kurulsa ve adam gibi işletilse, ticari boyutu bir yana, insan sağlığı bakımından da ciddi denetim olacak.
Neden olmuyor?
Yarası olanlar gocunsun… BİRİLERİNİN İŞİNE GELMEDİĞİ İÇİN.
***
İnsan hayatına değer verilen tüm ülkelerde, reçetesiz satılan ilaçlar sınırlıdır. Onların bile, satılma disiplinleri vardır.
Reçeteli satılan ilaçların reçetesiz satılması suçtur.
Yeşil reçete ile satılan ilaçlar dahil, reçeteli satılması gereken tüm ilaçlar ve devamında geriye kalan ilaçlar, eczacıların çok büyük ekseriyeti tarafından reçetesiz satılıyor.
Çoğu eczacı hem “doktor” hem de eczacıdır.
Hasta şikayetini söyler, eczacı tanıyı koyup, ilacı verir.
Hasta memnun, doktor vizite ücreti olmadan ilaç aldı. Eczacı memnun, ilacını sattı.
Yanlışlığı kesin, bu uygulamayı bile ortadan kaldıramadık.
***
Ülke nüfusuyla orantılandığı zaman eczane sayımızın fazla olduğu gün gibi ortada.
Yoğun yerleşim yerlerinde neredeyse her köşede eczane var. Bazı köşelerde birden fazla.
Bu eczaneler varlıklarını nasıl sürdürecek?
Varlıklarını sürdürmede sorun yaşarlarsa, ayakta kalmak, tabelalarını asılı tutabilmek için neler yapabileceklerini düşünen kaç kişi var?
***
Herkes, özellikle sorumlu konumda olanlar bir kağıda yazıp, görülebilir yerde gözlerinin önüne koysun…
DOKTORA ULAŞMAK KOLAY OLMALI, ANCAK İLACA REÇETESİZ ULAŞMAK KOLAY OLMAMALI…
İlaca servet harcıyorsak, durup düşünelim.
Sağlıklı düşünürsek, sağlık açısından tehdit noktasına varma olasılığımız yüksek.
Yorumlar kapalı.