İki numaralı torunum Karla’nın dün doğum günü kutlaması vardı.
Yalın ama harika bir organizasyonla kutladılar.
Çok hoşuma gitti.
***
Eski doğum günlerini anımsattı.
1976’da oğlum Serkan, dört yıl sonra kızım Seran dünyaya geldi.
O yıllarda, farklı mekanlarda doğum günü kutlaması yoktu.
Herkes evinde kutlardı.
İkramla ilgili, tatlı, tuzlu her şey komşuların el birliğiyle yapılırdı..
Bazen bir gün önceden, çoğunlukla da kutlamanın yapılacağı günün sabahından başlanarak, bizim kültürümüzden harika lezzetler hazırlanırdı.
Genellikle saat mevhumu olmadan, akşamın ilerleyen saatlerine kadar gelen giden olurdu.
***
Eski yemeli içmeli düğünler de, özellikle köylerde tam bir imece, dayanışma anlayışıyla olurdu.
Düğünün mali yükü düğün sahiplerinin sırtına kalmazdı.
Herkes elinden gelen katkıyı, malzeme olarak yapardı.
Yemeklerin hazırlanmasında da düğün sahipleri yalnız değildi.
Peki, masa-sandalye, bıçak, tabak, çatal, kaşık?
Onlar da komşulardan temin edilirdi.
Sandalyelerin arkasına, kime ait olduğu ya yazılır ya da işaret konulurdu.
O zaman çatal bıçakla yeme alışkanlığı yoktu.
Yemekler hazırlanırken bıçak kullanılırdı.
Tabakların arkalarına, çatal, kaşıkların ise saplarına oje ile renk işaretleri konurdu.
Düğün bittiği zaman renklere göre tabaklar, kaşıklar ve çatallar sahiplerine iletilirdi.
***
Toruncuğumun dünkü doğum günü, eskileri çağrıştırdığı için çok hoşuma gitti.
Evin bahçesi balonlarla süslendi.
Doğum günü pastası siparişle yaptırıldı.
Geriye kalan tüm ikramlar bizim mutfağımızdan tatlar olarak, aile içinde hazırlandı.
Doğum gününe mahalleli davet edildi ağırlıkla.
Herkes çocuklarıyla geldi.
Çocuklar eğlendi, güzel oyunlar oynayıp, mütevazi hediyeler kazandı.
Anne, babalar ise sohbet etti.
***
Orada bulunanlara, doğum gününden öte, kutlama tarzını beğendiğimi söyledim.
Anne babaların çoğunluğu genç olduğu için geleneksel kutlamaları bilmiyor.
Sohbet ortamında anlattım.
Hemen hemen herkes hemfikir oldu.
Bundan böyle bu tür kutlamalar mahalle dayanışmasıyla olacak.
Herkes kutlamaya tatlı veya tuzlu bir şeyler hazırlayarak katkı koyacak. Önceden kimin ne hazırlayacağı da bilinecek…
Bu çok mu önemli?
Evet çok önemli bulduğum için yazıma konu ettim.
***
En çok şikayet ettiğimiz konulardan biri, aynı sokakta, aynı apartmanda yaşayanların birbirini tanımaması hatta selamlaşmaması..
Eskiden insanlar ne pişirirse komşusuyla paylaşırdı. Komşulardan gelen yemeklerle sofra zenginleşirdi.
Özel günlerdeki kutlamaları, konu-komşu dayanışmasıyla kutlamaya bir başlasak, devamında çok daha büyük ölçekli olumlu değişimler göreceğiz.
Hade bugün ne pişirirseniz, komşunuza da bir tabak uzatın.
Mutlu ve güzel bir pazar diliyorum.
Yorumlar kapalı.