Yurt dışına çıktığım zaman, gözlemlerimi yaparken, kendi ülkemiz, kendi yaşam alanlarımızla kıyas ağır basıyor.
25 Şubat sabahı adadan ayrıldım…
Pazar günümü Atina’da geçirdim.
Pazartesi, Fransa’nın Strasburg şehrine ulaştım.
27 Şubat Salı günü, günün önemli bir bölümünü, ulaşım yakınlığı nedeniyle Almanya’nın Kehl kentinde geçirdim.
Atina–Strasburg- Kehl.
Yunanistan- Fransa – Almanya…
Dünya gerçekten küçüldü artık.
Gittiğim her yerde her türlü temizliğin ne durumda olduğunu görmeye, algılamaya çalışırım.
Müslümanlıkta, temizlik imandandır, diye bir hadis var.
Temizliğe de ısrarla vurgu yapılır.
‘Temizlik bedeni maddi kirlerden, ruhu manevi kusurlardan arındırmaktır. Müslümanın bedeni, fiziki çevresi, kalbi temiz olmalıdır.’
Bunları çok duyarız da, uygulama nedir?
Bunu da sormak durumundayız.
Konu temizlikten açıldı mı, aklıma Kıbrıslı Türk Psikiyatri Profesörü Prof. Dr. Vamık Volkan’la yaptığım sohbetler aklıma gelir.
Vamık Volkan, pisliğin sahiplenme bağlantısına işaretine her fırsatta vurgu yapar..
Söylediğinin özü şu: “Sahiplenmeyen kirletir, kirli olan sahiplenilmez.”
Vamık Volkan, hocamız, “Burada sürekli yaşayanlar belki fark etmiyor ama dışarıdan gelen biri için Kuzey Kıbrıs inanılmaz kirli. En çok kullanılan ana yollardan biri olan Lefkoşa-Girne yolundaki kirliliği nasıl olur da kimse görmez?
… Evimin bahçesinde çalışana kola veriyorum. Kolayı bitirince boş kutuyu komşunun bahçesine atıyor” demişti.
Kuzey Kıbrıs’ta insanlarımızın, ya da bu topraklarda yaşayanların ortak alanları sahiplenme duygusundaki zayıflık yıllardır, daha kötüye gidiyor..
Pek çok insan, önce evinin içini temizliyor…
Ardında evinin sınırları içindeki bahçesini temizliyor.
Çok büyük çoğunluk için orada bitiyor.
Hatta pek çoğu bahçesinin otunu, çöpünü çok rahat bir şekilde komşunun duvarının dibine bırakabiliyor.
Kapının önüne bırakılan çöp, öncelikli gaile alanının dışına çıkarılmış sayılıyor.
Peki yaşadığımız toprakları neden bu kadar kolay kirletiyoruz?
Yanıtı çok basit… BU TOPRAKLARI GERÇEK ANLAMDA SAHİPLENMİYORUZ.
Sahiplenmediğimiz için kolay kirletiyoruz.
Kirlendikten sonra da sahiplenmek istemiyoruz.
Yurt dışında pek çok yerde yaptığım bir gözlemi Strasbourg’ta bir kez daha yapma fırsatı buldum.
İnsanlar yürüyor.
Köpeklerini gezdiriyor.
Fransızların köpekleri, gezdirilirken kakasını yapmıyor mu?
Yapmaz olur mu?
Yapıyorlar.
Sahibi sabırla kakasını yapmasını bekler. Bitirdiği zaman, hatta daha yaparken cebinden çıkardığı, eldiven gibi naylonu eline geçirir, köpeğinin yere bıraktığı dışkısını, alır, naylonu ters çevirip, düğümler… Böylece köpeğin dışkısı çevre kirliliği yapmaz… Naylon poşetcik içindeki köpek dışkısı, uygun çöp konteynerine bırakılır.
Strasburg’ta bulunduğum süre içinde kimsenin, köpeğinin dışkısını, yaptığı yerde bıraktığını görmedim.
Almanya’nın Kehl kentinde de benzer gözlemlerim oldu.
Onlar böyle davranırken bizde durum ne?
Son yıllarda, evcil hayvan, özellikle köpek beslemede artış var.
Yaşadığımız bölgelerde, yollarda, sokaklarda köpek gezdiren çok.
Köpeğinin kakasını bir başka evin önüne yapmasını, hiç çekinmeden doğal karşılayanlar ezici çoğunlukta. Yaşadığımız bu topraklarda, kendi yaşadığım bölgede, köpeğinin dışkısını, poşetle alıp götüreni görmedim.
Çok sayıda insanımızın bundan ciddi rahatsızlık duyduğunu biliyorum.
Yerel yönetimler bu konuda kararlar alıp uygulamıyor. Caydırıcı ceza yok.
Bir yurttaş, denk geldiği zaman uyarmış. Sürekli nöbet tutacak hali olmadığı için kapısının önündeki ağaçlara, profesyonelce hazırlanmış görseller yerleştirdi… Çizimde olan görsellerde, ‘ DİKKAT, KÖPEĞİNİZİN DIŞKILARINI TOPLAYIN’ ve ‘ PLEASE BE RESPECTFUL (Lütfen saygılı olun), yazıyor.
Keşke bir uyarı daha yapıp, ‘GEZDİRİRKEN, KÖPEKLERİNİZE, BEZ BAĞLAYIN’ diye de yazsaydı.
Bu satırları, hem köpek sahiplerini hem de yerel yönetimleri uyarmak için yazdım.
Kirlilik çok ciddi bir sorunumuzdur.
Kültürel bir temizlik evrimi, değişimi yaşayamazsak, daha da kirli günler, bu topraklarda yaşayanları bekliyor.
Ne demişler: ‘Dışa vuran kirlilik, iç dünyadaki kirliliği de yansıtır.’
Yorumlar kapalı.