Dünyanın gözü, kulağı dün Antalya’da idi. Savaşın tarafları Antalya’da görüştü ve Rusya ve Ukrayna Dışişleri Bakanları Lavrov ile Kuleba açıklamalarda bulundular. Tarihi zirveden sonra gazetecilerin sorularını yanıtlayan Lavrov, zirve kararının, Erdoğan-Putin görüşmesi sonucu kararlaştırıldığını söyledi, “Putin, Zelenski ile görüşmekten kaçınıyor” dedi. Ukrayna Dışişleri Bakanı Kuleba da, “Çabalarımızı sürdürme kararı aldık, tekrar görüşmeye hazırız. Rusya’nın talepleri teslimiyet listesi gibi… Topraklarımızı kurtarmak için mücadele edeceğiz. Ukrayna teslim olmayacak” şeklinde görüş belirtti.
Dünya kamuoyu Antalya’da olup bitenleri dikkatle izlerken, Kıbrıs Rum tarafı, bu durumdan rahatsız mı, rahatsız! Nitekim Rum Dışişleri Bakanı Yoannis Kasulidis, AB Dış İlişkiler ve Güvenlik Politikası Yüksek Temsilcisi Josep Borrel’e mektup göndereceği ve Türkiye’nin, Ukrayna savaşındaki rolü konusunda izahat isteyeceği belirtildi.
Öncelikle Türkiye, AB üyesi değil ki, Borrel’den izahat istensin. Ne diyecek Borrel kendisine? Onların derdi Türkiye’nin dış politikadaki etkinliği ve Antalya Diplomatik Formu… Savaşın iki tarafının Dışişleri Bakanlarını bir araya getirmek ve görüşmelerini sağlamanın, ne denli önemli olduğunu ve bunu yapabilmenin her ülkenin harcı olmadığını dünyanın gördüğü gibi, Kasulidis de görüyor, Anastasiadis de! Pek tabii ki Rum halkı da görüyor, Yunanistan da! Hal böyle olunca da Kasulidis’i soğuk ter basıyor. Çünkü onun derdi imanı ‘GYÖ aldatmacası’. Çözümün esasından kaçmak ve şov nitelikli Güven Yaratıcı Önlemlere asılarak BM’ye ve ‘diğerlerine’ şirin görünmek, çözüm istermiş gibi davranmak ve zamana oynamak. Annan Planı referandumunda da görmüştük bu sahneleri. Tek dertleri federal çözüm taktiklerini ‘Kıbrıs Elen Cumhuriyeti’ için sıçrama tahtası olarak kullanmak…
Güven Yaratıcı Önlemler çerçevesinde Maraş’ı, Gazimağusa Limanı’nı ve Ercan Havaalanı’nı BM himayesine verelimmişiz de, Ercan, uluslararası uçuşlara açılsınmış!.. Açıkgözlüğe bak! BM’ye verilsin demenin, bir başka deyişle Rum Yönetimi’ne verilmesi anlamına geldiğini ilkokul çocukları bile bilmektedir. Bir dönem Denktaş-Kliridis görüşmelerinde, Kurucu Cumhurbaşkanı Rauf Denktaş’ın heyetinde Türkiye’den ünlü Anayasa ve Hukuk Danışmanı Orhan Aldıkaçtı da vardı. Sohbet esnasında Rum meslektaşlar, ‘Aldıkaçtı’nın ne anlama geldiğini sormuşlar, biz de izah etmişti… Rum gazeteciler o günden sonra öyle esprilerde bulundular ki, sormayın. “Acaba dün bizden neyi aldı da kaçtı? Aldıkaçtı bugün neyi alacak? Bu adamla işimiz zor, her şeyi alıp kaçıyor” gibi espriler havada uçuyordu.
Şimdilerde ise Rum tarafı, Osmanlı yadigârı, vakıf toprağı olan Maraş’ı da GYÖ aldatmacasıyla sahiplenme sevdasına düştü. Halbuki orada malı mülkü olanların da Taşınmaz Mal Tazmin Komisyonu’na başvurduğunu, haklarına halel gelmediğini biliyorlar. BM’nin ve AB’nin de bildiği gibi! Hayalet kenti 48 yıl sonra insanlığın hizmetine açmak ne zamandan beri suç oldu? Bir dönemin turizm ve eğlence merkezi olan Maraş yavaş yavaş, yarım asırlık kirlerinden arındırılmaya çalışılıyor. Mağusa Belediyesi’nin temizlik çalışmaları, kente yeniden hayat verme çabaları kesintisiz sürüyor. Parklar, yayalar ve bisikletliler için özel yollar renk katıyor, Maraş’a can veriyor. Ölü kentin yeniden canlandırılması için elden gelen ne varsa yapılmaktadır.
KKTC makamları, bu hizmetlerinden dolayı Rum Yönetimi’nden alkış beklemiyor. Ama bilinmesi gereken bir husus var ki, o da açıldıktan bu yana kenti ziyaret edenler arasında Rumların sayısının hiç de küçümsenmeyecek oranda olduğudur. 8 Ekim 2020 tarihinde bir bölümü açılan Kapalı Maraş’ı çeşitli ülkelerin insanları ziyaret ederek görmekte, meraklarını gidermektedirler. Bu güne kadar ziyaret edenlerin sayısının 390 bin 745 olduğu öğrenildi. Bu da KKTC’nin nüfusuna denk sayılır. Yarım asra yakın bir süre ‘Hayalet kent’ adıyla anılan Maraş’ı, insanlığın hizmetine yeniden kazandırma çabalarında hizmeti geçenlere ne kadar teşekkür edilse azdır.
Yorumlar kapalı.